Er komt een afsluiting aan. Een projectleider stuurt een persbericht. "Weg X wordt van datum A tot datum B afgesloten voor werkzaamheden aan het wegdek. Weggebruikers dienen rekening te houden met circa 20 minuten vertraging en worden geadviseerd om te rijden via route Y."
Bericht verstuurd. Taak afgevinkt.
Maar wat gebeurt er dan eigenlijk? Het persbericht belandt bij een paar redacties, wordt misschien opgepikt, en verdwijnt vervolgens in de ruis van het nieuws. De forens die elke ochtend langs rijdt, heeft het niet gezien. De bezoekers die volgende week voor het eerst naar dat deel van de stad rijden, weten van niks. De vrachtwagenchauffeur die zijn route al maanden van tevoren plant, moet het maar ontdekken als hij er staat.
Het probleem zit in het uitgangspunt
De klassieke aanpak van hindercommunicatie draait om de zender. Wat gaan wij doen, wanneer, en waar. Het bericht gaat over de werkzaamheden, niet over de reiziger.
Maar reizigers denken niet in werkzaamheden. Ze denken: hoe kom ik van A naar B? Wanneer moet ik vertrekken? Kan ik vandaag thuiswerken? Is de trein een optie?
En dan is er nog een fundamenteel probleem: één bericht past bij niemand echt. Iedereen komt ergens anders vandaan en gaat ergens anders naartoe. Voor de forens uit een naburige stad is de trein misschien de beste optie. Voor de bezoekers die een dagje komen winkelen is parkeren buiten de stad en verder met de metro ineens aantrekkelijker. Voor de vrachtwagenchauffeur is vroeger vertrekken de enige realistische oplossing. Eén generieke boodschap bedient niemand goed.
Wat blijft liggen
Wat er bij de standaardaanpak structureel achterblijft zijn twee dingen.
Ten eerste: doelgroepgerichte communicatie. Niet iedereen die gebruik maakt van een weg is hetzelfde. Ze hebben verschillende vertrekpunten, bestemmingen, reismotieven en alternatieven. Als je weet wie er rijdt en waarom, kun je ook de juiste boodschap sturen naar de juiste persoon.
Ten tweede: handelingsperspectief. "Weggebruikers dienen rekening te houden met vertraging" is geen handelingsperspectief. Het is een waarschuwing. Een goed handelingsperspectief zegt wat jij kunt doen. Vandaag thuiswerken. De trein pakken. Een uur eerder vertrekken. Die alternatieve route die je misschien helemaal niet kent.
Wat het oplevert
Als je communicatie wél aansluit bij wie de reiziger is en wat die nodig heeft, verandert er iets. De hinderbeleving verbetert, niet omdat de hinder verdwijnt maar omdat mensen voorbereid zijn en weten wat ze kunnen doen. De drukte op de weg neemt af omdat een deel van de reizigers daadwerkelijk een ander gedrag kiest. En je dienstverlening naar weggebruikers wordt gewoon beter.
Dat is precies waar Intouch Mobility voor staat. Wij pakken op wat nu blijft liggen: we analyseren wie er rijdt, segmenteren op doelgroep, en bereiken elke doelgroep met een boodschap die voor hen relevant is en een alternatief biedt dat écht bij hen past. Via social media, apps en digitale schermen, op het moment dat het ertoe doet.
Want een weggebruiker die weet wat er speelt en weet wat die kan doen, is geen probleem. Dat is gewoon een goed geïnformeerde reiziger.